Duivels dilemma

Duivels dilemma illustratie duivel engel

De redactie vroeg mij om een vaste column te schrijven voor deze website. Het is een eer om als overtuigde katholiek, die vanwege een tarwe allergie geen pasta kan eten, te mogen schrijven op de site van de kerk van het Vliegende Spaghetti Monster. Hier past overigens ook een compliment aan de redactie, omdat zij zo open minded zijn om iemand uit een andere kerk te vragen om stukjes te schrijven.

Aan de lezer: Als je bang bent dat ik hier ga evangeliseren…… stop dan meteen met lezen. Je kon, als je de achtergrond van onze overtuiging leest, wel eens het gevoel krijgen dat katholieke standpunten niet altijd zo onredelijk zijn. En dat willen we natuurlijk niet, omdat het zo maar de eerste stap naar een volledige bekering zou kunnen zijn.

Je leest door?

Ik ga iets gevaarlijks doen en begin daarom met een disclaimer. Ik oordeel niet. Ik kan geen stenen werpen. Ik heb mijn handen vol aan die balk in mijn oog. Dat zeg ik, met de hoop dat de lezer ziet dat ik wil proberen door te dringen tot een vraag die we moeten stellen om onze standpunten scherp te krijgen, in misschien wel de pijnlijkste discussie van deze tijd. Ik noem het bewust een vraag, omdat we hem nog niet beantwoord hebben en ik zeker weet dat het mij niet gaat lukken.

De vraag

Vorige week werd ik getriggerd door een stukje op een (wat rechtse) katholieke Facebook pagina. Zij reageerden op een uitdaging die een atheïst op Twitter voorlegt aan pro-lifers.

Zijn vraag gaat zo: ‘Stel, je bent in een vruchtbaarheidskliniek. Waarom maakt niet uit. Het brandalarm gaat af en je rent naar de uitgang. In de hal hoor je achter een deur een kind huilen en als je de kamer binnen gaat tref je in de ene hoek een 5 jaar oud kind aan en in de andere hoek een container met daarop geschreven ‘1000 levensvatbare menselijke embryo’s’. Het vuur grijpt om zich heen en je weet dat je maar één van de twee kan redden: het kind, of de container. Probeer je alle twee te redden dan ga je ten onder en het kind en de embryo’s dus ook. Wat doe je?

Wat doe je met een duivels dilemma?

Moet je daar wel een antwoord op willen geven? Zeker in zo’n geval. De vraag is bedoeld om je klem te zetten. Voor welke keuze je ook gaat, je argumenten hadden net zo goed voor die andere keuze kunnen gelden en….. je weet al dat dat ook tegen jou en je keuze ingebracht gaat worden. In dit geval draait de vraag over waar het leven begint en wordt dat gekoppeld aan de waarde van het leven. Is het leven van het kind van 5 meer waard dan 1000 ‘levensvatbare’ embryo’s? Of juist andersom?

Ik ga eerst even in op het woord ‘levensvatbaar’ dat in de vraag verstopt zit. Dat is net het vraagstuk dat aan de pro-choice kant nooit beantwoord wordt. De wetenschap kan niet vaststellen op welk punt een ‘klompje cellen’ een mens wordt. De politiek heeft er 24 weken van gemaakt, maar dat is een compromis en geen wetenschappelijk omslagpunt. We moeten vooral ook bedenken dat de levensvatbaarheid niet alleen afhankelijk is van hoe oud een embryo is, of hoeveel celdelingen het al doorgemaakt heeft. Het is ook afhankelijk van het milieu waarin het zich bevindt. Het antwoord op de katholieke Facebookpagina ging ook in op deze gedachte. Een embryo in een reageerbuis kan niet uitgroeien tot een mens, omdat dat nu eenmaal alleen maar in dat veilige kamertje in de moeder kan en nergens anders. In die zin is de keuze logisch. Je redt het kind van 5 jaar en je laat de container met embryo’s staan.

De vraagsteller had het dilemma nog groter kunnen maken. Stel je moest kiezen tussen het redden van een kind van 5 en een zwangere moeder. Stel je kon ze beiden redden, maar als je het kind eerst naar buiten zou brengen en de moeder als tweede, zou de moeder het redden en het ongeboren kind sterven door de giftige rook. Dan is het dilemma veel gemener. De embryo’s in de reageerbuisjes zijn nog niet levensvatbaar omdat ze in die reageerbuis zitten. Het kind dat veilig ingenesteld is in een baarmoeder kan uitgroeien tot een voldragen baby en uiteindelijk een volwassen mens (zolang wij er van afblijven). Dat lijkt me een helder verschil.

Maar, dat beantwoordt de vraag voor mij nog niet. De vraag is of ik deze absurde vraag überhaupt moet beantwoorden. Geloof ik in een almachtige en alwetende God? Dan moet ik misschien ook zeggen dat ik niet alle antwoorden weet. Als ik op alle vragen een antwoord wil weten, probeer ik dan niet in Gods plaats te antwoorden? En laten we wel wezen….. zou ik op alle vragen het antwoord kunnen weten? Ik denk het niet. Ik heb Land en Watermanagement gestudeerd…..

Ik mag dus niet op de stoel van God gaan zitten. Ik kan dus niet bepalen wanneer God vindt dat een leven levensvatbaar is. Ik kan proberen met logica tot een antwoord te komen, maar ik zal het nooit 100% zeker weten. Wie weet, wordt één van die 1000 embryo’s in de baarmoeder van een vrouw geplaatst en groeit het uit tot een prachtig mens. Al is het kind niet tot stand gekomen via de natuurlijke weg, deze mens verdient het dat we het alle waardigheid toekennen, die het als kind en als beeld van God, verdient. Dat zou een reden kunnen zijn om die embryo’s te redden. Ik weet niet wat God’s plannen zijn.

Hier komen we niet uit. Misschien moeten we elkaar niet proberen te bestrijden door elkaar klem te zetten met onmogelijke keuzes. En tegelijk….misschien moesten we het juist wel doen. Dit dilemma zet mij aan het denken. Het laat mij zien dat ik er niet uitkom en dat dat prima is. Misschien mag ik de uitdager in deze de vraag teruggeven. Want als deze uitdager een dilemma kan bedenken dat zo specifiek op de kern van het vraagstuk ingaat, mag ik hem ook uitdagen om de vraag te beantwoorden. Wanneer begint het leven?

ARGHHH! Deel dit!
  • 110
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    110
    Shares

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *